Koning Arthur is met zijn hof bijeen om het nieuwe jaar te vieren als er plotseling een reusachtig grote ruiter binnenkomt. Hij is gezeten op een groen paard en in het groen gekleed: de Groene Ridder. Hij daagt de vorst en zijn ridders uit hem te onthoofden. Gawein neemt de uitdaging aan, maar de Groene Ridder blijkt onkwetsbaar. De afspraak is dat Gawein zich voor het jaareinde op zijn beurt door de Groene Ridder moet laten onthoofden, in een mysterieuze Groene Kapel. Kort voor het jaar verstreken is gaat Gawein op zoek naar de ridder en de kapel, dan begint een spannende queeste waarin moed, trouw en ridderlijk gedrag op de proef worden gesteld. Heer Gawein en de Groene Ridder is een anoniem veertiende-eeuws Arthurverhaal, geschreven in stafrijm. Het is een bijzonder knap geconstrueerd avonturenverhaal met een serieuze ondertoon, en met wortels in de voorchristelijke mythologie. Van de vele Arthurverhalen die in dezelfde periode zijn geschreven is Heer Gawein en de Groene Ridder een van de interessantste. Bovendien is het een verhaal met een hoge literaire kwaliteit en wordt het beschouwd als een van de belangrijkste teksten uit de Engelse Middeleeuwen. Deze tweetalige studie-editie bevat de oorspronkelijke veertiende-eeuwse tekst en de Nederlandse vertaling, alsook een toelichting op de tekst. De tekst is voorzien van illustraties. Bert Osnabrug zorgde voor zowel de vertaling als de illustraties. Hij vertaalde ook het middeleeuwse meesterwerk Beowulf, het middeleeuws-Engelse vogeldebat De uil en de nachtegaal en Het vogelparlement van Geoffrey Chaucer.

Max Havelaar is de grote roman van Multatuli (1820-1887). De roman is hét monument in de Nederlandse literatuurgeschiedenis. Maar bovenal is Max Havelaar een aanklacht tegen de apartheidssamenleving die — gelegitimeerd door zendingsdrift — uitbuiting van de inheemse bevolking in Nederlands-Indië mogelijk maakte. Een aanklacht die in Nederland insloeg als een bom omdat ze durfde raken aan de dominantie van koopmannen en dominees. De opschudding die Max Havelaar toen veroorzaakte, bepaalt nu nog de actualiteit van de roman. Nederlands-Indië is er dan wel niet meer, maar hoezeer is Nederland veranderd? Neerlandicus en docent Nederlands Henk Jongsma schreef een uitgebreide Toelichting én een Leeswijzer om Max Havelaar voor nieuwe lezers toegankelijk te maken.

Generaties scholieren lazen tot in het begin van de twintigste eeuw verplicht De Overwintering der Hollanders op Nova Zembla. Ze leerden hele stukken ervan uit het hoofd, alsof het allemaal echt zo gebeurd was. Maar de dichter, Hendrik Tollens Cz. (1780-1856), had de historische reis van Barentsz en Van Heemskerck wel naar de wensen van zijn eigen tijd geboetseerd. Ruud Poortier brengt De Overwintering naar onze tijd door de jongste literaire visie op het gedicht en de tijd rond 1819 toe te lichten. Zo leren we meer over de begintijd van ons Koninkrijk dan dat we wijzer worden over de echte overwintering. Ruud Poortier promoveerde in 2014 op de nagedachtenis van Hendrik Tollens. In het Voorwoord schrijft Louwrens Hacquebord over zijn eigen ervaringen op Nova Zembla. Deze geïllustreerde uitgave doet recht aan het 200e geboortejaar van het dichtstuk.

`De poëzie is geen zachtogige maagd, die, ons de hand reikend op de levensbaan, met een glimlach leert bloemen tot een tuiltje te binden [...] doch ene vrouw, fier en geweldig, wier zengende adem niet van ons laat.’ Willem Kloos was de frontman en vernieuwer van de Tachtigers. Het was deze rol en de levensstijl van een bohemien - die hij een groot deel van zijn leven leidde - die hem naam en faam bezorgden. En dat ene beroemde gedicht waarvan de beginregel luidt: Ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten, In deze editie zijn de gedichten uit Verzen compleet bijeengebracht.

Het maatschappelijk engagement van Frederik van Eeden (1860-1932) is afgetekend zichtbaar in zijn werk als huisarts, psychiater en schrijver. Van de koele meren des doods is Van Eedens spiritueel-literaire meesterwerk. In de roman schetst hij hoe hoofdpersonage Hedwig wordt wie zij is door zich laagje voor laagje te ontdoen van de patronen die haar belemmeren om te leven. ‘Let nu op. Nu gaan we ’t eens worden. Maar daarvoor moeten we eerst goed weten wat dood en leven is. Er is leven dat dood is, en er is dood die leven is. Begrijp je dat?’ ‘Zeker,’ zei Hedwig, ‘juist dat dode leven ontvlucht ik.’ ‘Juist. Maar zocht je ook de Dood die Leven is?’ Recensent en docent klassieke talen Els Meeuse schreef een toelichting bij Van de koele meren des doods. Ze zet uitgebreid uiteen hoe hoofdpersonage Hedwig zich verhoudt tot de middeleeuwse mystica Hadewijch en de mystieke zienswijzen van anderen.

"Was deze spoorwegramp wel werkelijkheid? Is zij misschien enkel lokalisatie van een vroegrijpe wil tot ontsporen? Of nog: onduidelijke herinnering van een zeer vroege Alpdruck?" - Paul van Ostaijen Hij weet het niet, of hij wel als tweejarige echt een spoorwegramp heeft meegemaakt. In zijn debuut Music-Hall schetst Paul van Ostaijen trefzeker de illusie die wij allemaal..., tenminste sommigen onder ons, optrekken om maar de realiteit aan te kunnen.