We vieren kerstmis zoals Charles Dickens het ons in Een kerstverhaal laat zien: een feest van aandacht voor naasten, geliefden en kinderen, die samenkomen om liefde te delen, cadeautjes te geven en met elkaar te eten. En ook als een feest van hoop, voor mensen die het minder goed gaat en lijden onder hun leven. Voor mensen als Ebenezer Scrooge bijvoorbeeld, die op beter mogen hopen. Hij verandert van een eenzaam en hardvochtig zakenman in een innemende weldoener. Een kerstverhaal is een vertelling van hoop en liefde, en een van geloof: in het kunnen veranderen van dingen, te beginnen bij jezelf. Een kerstverhaal is de prachtige vertaling van Ernst van Altena van A Christmas Carol van Charles Dickens.

Het werk van Charles Dickens is over de hele wereld bekend en geliefd. Niet zo bekend is dat Charles Dickens in het openbaar uit eigen werk voorlas en daarmee ook grote populariteit verwierf. Dickens had altijd al met veel plezier aan familie en vrienden uit zijn werk voorgelezen, toen hij in 1853, op het hoogtepunt van zijn literaire carrière, begon met het geven van lezingen. Hij gebruikte hiervoor episoden uit zijn romans die hij met verve aanpaste en verkortte, Op onnavolgbare wijze slaagde hij erin van elke lezing een voorstelling te maken, waarin alle rollen gespeeld werden door één man: de schrijver. Dit boek bevat de volledige tekst die Charles Dickens voor zijn lezingen van David Copperfield gebruikte. De tragische voorvallen in de familie Peggotty, het drama van Steerforth’s dood, maar ook de komische David en Dora en Mr. Micawber komen in de woorden van Charles Dickens tot leven, en in de prachtige tekeningen van Bert Osnabrug. Het resultaat is een boeiend lees- en kijkspel, dat bovendien een prachtig voorproefje is van de complete roman.

De nalatenschap van dichter, schrijver en vertaler Ernst van Altena is onuitputtelijk, niet in omvang, welzeker qua literaire kracht. Met de vertaling van het werk van François Villon bracht Ernst van Altena versregels uit het Frans van de late middeleeuwen in modern Nederlands tot leven en wist hij de literaire waarde van het oorspronkelijke werk te evenaren. Ernst van Altena illustreert de dichter in zijn inleiding met de beroemde regels uit In memoriam mijzelf van Slauerhoff. Het goede deed hij slecht beleed het kwaad oprecht, hij stierf in het gevecht, hij leidde recht en slecht een onverdraagzaam leven. In 1965 ontving Ernst van Altena de Martinus Nijhoff-prijs voor de vertaling van het werk van François Villon.

Conrad Busken Huet schetst in Lidewyde hoe een wankelmoedig man zich in een omgeving laat manoeuvreren die zijn tekortkomingen onafwendbaar voor het voetlicht brengt. Zijn onmacht zichzelf te dragen, maken van hem een gewillig slachtoffer van Lidewyde en - ondanks haar giften - vóór alles van zichzelf. Als een bedwelmde liet hij zich vaster en vaster in de fijne ketenen klinken, die de schitterende spin voor hem bestemd had. Lidewyde is de eerste roman van Conrad Busken Huet (1826-1886). Hij was een befaamd 19e-eeuws schrijver en een actief literair criticus met een vlijmscherpe pen.

Louis Couperus laat in Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan zien dat een trauma, 60 jaar geleden veroorzaakt, generatie op generatie kan doorzieken, omdat het in een familie leugen op leugen heeft doen stapelen. O God, neen... neen, niet oud worden, jong te sterven, jóng te sterven, en niet ieder jaar meer enmeer de Angst te voelen drukken op zijn kleine, ijdele en, voor wat komen zou, zo kinderlijk bange ziel... en niet ieder jaar meer en meer de knaging aan zijn hart te voelen knabbelen, als een beest, dat het in hem wegvrat, en niet jaren-, jarenlang dat stille leed in zich te voelen wenen, nooit uitgezegd en aan niemand getoond en - kwam zij terug - zelfs aan Elly niet, omdat hij met een glimlach haar dan zou willen verzekeren, dat hij haar begreep in haar aspiraties en ze eerbiedigde, en ze goed vond, en mooi!

Facsimile heruitgave naar de tweede herziene druk uit 1925. De biografie over Desiderius Erasmus is een bevestiging van Johan Huizinga's onbetwistbare literaire status en was een belangrijke aanzet voor het onderzoek naar de zestiende-eeuwse humanist.