Facsimile heruitgave naar de uitgave uit 1937.Historicus Johan Huizinga verkent in De wetenschap der geschiedenis de grenzen van geschiedschrijving als wetenschappelijke en artistieke discipline.

Louis Couperus schetst in De stille kracht vijftig jaar voor de bloedige aftocht uit Indonesië hoe de verhoudingen in de Nederlandse koloniën liggen. Hij laat op meesterlijke wijze zien dat Nederland veel eerder dan het moment vansoevereiniteitsoverdracht in 1949 al mentaal afstand heeft moeten doen van zijn machtspositie. Met naam en toenaam benoemt Louis Couperus waar de gevaren voor het Nederlandse koloniale bestuur vandaan komen. Lees je De stille kracht, dan bekruipt je allengs het idee dat Nederland in Indië nooit had kunnen winnen, niet verliezen ook: de koloniale macht stond in Azië buiten de orde en werd gedoogd tot haar tijd op was.Misschien, als hij had toegegeven, was zijn leven anders geworden. Want hij, onverzettelijk, raadde niet de heilige ogenblikken, dat de mens niet moet zijn zijn eigen wil, maar zich vroom moet laten gaan naar de drang van de stille machten. Die ogenblikken eerbiedigde, erkende, kende hij niet en nooit.U, artistiek, voelt het gevaar naderen, vaag, als een wolk, in de lucht, in de Indische nacht; ik zie het gevaar al heel werkelijk oprijzen - voor Holland - zo niet van Amerika en van Japan uit, dan uit Indiës eigen grond.NBD BiblionRecensieDeze 'Indische' roman, die speelt in Tegal op Java aan het einde van de negentiende eeuw, beschrijft her conflict tussen dc Hollandse coterie van ambtenaren en de Indische wereld waarin zij gedwongen zijn te leven, maar waaraan zij zich niet wensen aan te passen en die in haar onbegrepenheid eeuwig vijandig blijft. Couperus schreef het boek gedeeltelijk tijdens een bezoek aan Indië en heeft er eigen ervaringen in verwerkt. Deze uitgave is gebaseerd op de 1e druk uit 1900. De spelling is gemoderniseerd met behoud van couperiaanse eigenaardigheden. Met achterin een woordenlijst.

Nog geen eeuw geleden leerde men op Nederlandse scholen de gedichten van De Schoolmeester van buiten. Bijna iedereen kende wel een paar regels van hem: Een leeuw is eigenlijk iemand, die bang is voor niemand Zijn woordgrappen, humoristische overdrijvingen en verwisselingen van dieren en mensen waren een opluchting voor de lezers, die gewend waren aan nogal deftige en serieuze poëzie. De Schoolmeester werd gelezen om bij zoveel gekheid hartelijk te kunnen lachen. Deze hardcover-editie van De gedichten van De Schoolmeester is geïllustreerd met de prachtige illustraties van Anthony de Vries uit de zesde druk (1872). Marita Mathijsen verzorgde de redactie door de spelling te moderniseren en de editie te voorzien van een nawoord en toelichting.Marita Mathijsen is emeritus hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam en gespecialiseerd in negentiende-eeuwse literatuur.NBD BiblionRecensieMarita Mathiisen. die in 1987 promoveerde op een uitgave van de brieven van De Schoolmeester, heeft voor deze editie in de Griffioenreeks de gedichten herspeld en ze van toelichtingen voorzien. De oorspronkelijke inleiding van Jacob van Lennep. 'Iets over den schrijver en zijn dichttrant', werd vervangen door een nawoord, waarin Mathijsen allerlei bijzonderheden over het leven van Gerrit van de Linde Jz. (de echte naam van de auteur) vermeldt, waarover Van Lennep kiesheidshalve alleen in zeer bedekte termen kon spreken. Er zijn nog immer veel mensen die flarden van deze geestige verzen uit het hoofd kennen, met name uit de onderafdeling 'Natuurlijke historie voor de jeugd': 'Een leeuw is eigenlijk iemand / die bang is voor niemand.', of 'Het verschil tussen ezels en geleerde doktoren / zit hem soms minder in 't hoofd dan wel in de oren.', of 'Een hond is vermaard / om zijn gezelligen aard / en 't kwispelen van zijn staart.' Maar wie kan nog alle in onbruik geraakte woorden, namen van historische personen of (verborgen) citaten thuisbrengen? Op dat punt brengen de 46 pagina's met toelichtingen uitkomst.

Kokki Bitja is het eerste Indische kookboek, de eerste druk verscheen rond 1850 in het Maleis. De recepten in Kokki Bitja zijn geschreven in het Maleis met soms Nederlandse woorden. De inleiding is in het Nederlands. De gerechten zijn Indisch, Chinees en Nederlands.

Facsimile heruitgave naar de druk uit 1946. In Nederland's geestesmerk beschouwt historicus Johan Huizinga de Nederlandse identiteit; Huizinga kenschetst haar als vooral burgerlijk.

Facsimile heruitgave naar de druk uit 1938. In Homo ludens verhaalt historicus Johan Huizinga van de spelende mens. Kern van Huizinga's betoog: spel ligt in het leven besloten en is een noodzakelijkheid voor het scheppen van cultuur; spel structureert menselijk handelen en is een drager van de culturele ontwikkeling van de mens.